فیلم زنده‌شور | ۱۱۱٬۶۰۱٬۹۳۰٬۵۴۴

زنده‌شور

به گزارش آژانس خبری سینمادرام، فیلم سینمایی «زنده‌شور» یکی از آثار درام و ملتهب سینمای ایران است که به کارگردانی و تهیه‌کنندگی کاظم دانشی تولید شده است. این اثر که بر اساس فیلم‌نامه‌ای مشترک از محمد داوودی و کاظم دانشی ساخته شده، به موضوعی حساس و اجتماعی درباره قصاص، تلاش برای اخذ رضایت و لحظات پراسترس آخرین ساعات زندگی محکومان به اعدام می‌پردازد.

خلاصه داستان

«زنده‌شور» ماجرای آخرین ساعات زندگی چند محکوم به قصاص را به تصویر می‌کشد. در بستر این شرایط پرالتهاب، نماینده دادستان تمام تلاش خود را به کار می‌گیرد تا بتواند از اولیای دم رضایت گرفته و مانع از اجرای حکم اعدام شود. فیلم با ورود به زوایای پیچیده اخلاقی و انسانی، چالش‌های بخشش و مجازات را به چالش می‌کشد.

شناسنامه و مشخصات فنی اثر

  • عنوان فیلم: زنده‌شور
  • ژانر: درام، اجتماعی
  • کارگردان: کاظم دانشی
  • تهیه‌کننده: کاظم دانشی
  • نویسندگان: محمد داوودی، کاظم دانشی
  • موسیقی متن: کارن همایون‌فر
  • مدیر فیلم‌برداری: پارسا مجد
  • تدوین: خشایار موحدیان، الهه ایزدی
  • شرکت توزیع‌کننده: شایسته فیلم
  • بودجه ساخت: شصت میلیارد تومان
  • فروش گیشه: بیش از یکصد و هفت میلیارد تومان
  • مدت زمان: یکصد و بیست دقیقه
  • کشور سازنده: ایران
  • زبان: فارسی

فهرست بازیگران

این فیلم از حضور جمعی از برجسته‌ترین و مطرح‌ترین بازیگران سینمای ایران بهره می‌برد:

  • بهرام افشاری
  • سارا بهرامی
  • امیر جعفری
  • شبنم مقدمی
  • حامد بهداد
  • صدف اسپهبدی
  • مارال فرجاد
  • محمد ولی‌زادگان
  • عرفان ناصری
  • تورج الوند
  • رؤیا جاویدنیا
  • علیرضا محمدی‌آرا

مسیر اکران و حواشی

فیلم سینمایی «زنده‌شور» برای نخستین بار در بخش مسابقه اصلی چهل و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد. اکران عمومی این فیلم نیز پس از رونمایی در جشنواره، از بیست و چهارم تیرماه آغاز شد و توانست با استقبال گسترده مخاطبان، فروش موفقی را در گیشه سینماها به ثبت برساند.

جوایز و نامزدی‌ها در چهل و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر

«زنده‌شور» در چهل و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر در بخش‌های متعدد نامزد دریافت سیمرغ بلورین شد و موفق به کسب عناوین زیر گردید:

جوایز کسب‌شده:

  • سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی: کاظم دانشی
  • سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه تماشاگران: کاظم دانشی
  • سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد: بهرام افشاری
  • سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن: مارال فرجاد
  • سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن: کارن همایون‌فر

بخش‌های نامزدشده:

  • نامزد بهترین فیلم: کاظم دانشی
  • نامزد بهترین فیلم‌نامه: محمد داوودی و کاظم دانشی
  • نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل مرد: امیر جعفری
  • نامزد بهترین تدوین: خشایار موحدیان
  • نامزد بهترین چهره‌پردازی: محمود دهقانی
  • نامزد بهترین صدابرداری و صداگذاری: رشید دانشمند و علیرضا علویان

بازخورد و دیدگاه منتقدان

«زنده‌شور» به عنوان یک درام تلخ و اجتماعی، واکنش‌های مختلفی را از سوی منتقدان به همراه داشت. برخی از تحلیل‌گران به ریتم پرفشار و موضوع ملتهب آن پرداختند و برخی دیگر، نقدها و پیشنهادهایی درباره ساختار تدوین و نحوه پیشبرد روایت در نیمه دوم اثر مطرح کردند؛ با این حال، بازی‌های قدرتمند تیم بازیگران و کارگردانی هوشمندانه کاظم دانشی مورد توجه قرار گرفت.

یادداشت اختصاصی ماندانا علوی منتقد سینما:

تجربه مرز باریک مرگ و زندگی؛ نقد فیلم «زنده‌شور» و تحلیل ابعاد انسانی آن

فیلم سینمایی «زنده‌شور» به کارگردانی کاظم دانشی، یکی از متفاوت‌ترین و برترین آثار سینمای اجتماعی ایران در سال‌های اخیر است. نام اثر برخلاف واژه آشنای «مرده‌شور»، ترکیب تازه‌ای است که از همان ابتدا ایده بخشش و زنده ماندن محکومان را در ذهن تداعی می‌کند. داستان فیلم حول محور پنج زندانی محکوم به قصاص می‌گردد که در فضای خشن زندان، مراحل پیش از اجرای حکم را طی می‌کنند. اثر از همان دقایق نخستین با نمایش جزئیات آزمایش طناب‌های دار، تصویری کاملاً ملموس، واقعی و بدور از شعار از فضای زندان، زندانیان و مأموران ارائه می‌دهد که در سینمای ایران کم‌نظیر است.

نقاط قوت اصلی فیلم در شخصیت‌پردازی دقیق و اجرای بازیگران نهفته است. بهرام افشاری در نقش نماینده دادستان که مسئولیت اجرای حکم را بر عهده دارد، درخشان‌ترین بازی کارنامه خود را ارائه داده است. شخصیت او فردی اصولی، محکم و دارای ابعاد انسانی است که هرگز به تیپ تبدیل نمی‌شود و از ابتدای فیلم تکلیف مخاطب با چارچوب‌های فکری او روشن است. در میان زندانیان، بازی امیر جعفری در نقش یکی از اعدامی‌ها فوق‌العاده سمپاتیک از آب درآمده است. او در نقش زندانیِ بی‌خیالی که در شب آخر قبل از اعدام پیتزا و موسیقی مورد علاقه‌اش را سفارش می‌دهد، رابطه متفاوتی با نگهبان زندان می‌سازد. تصویری که اثر از مأموران و نگهبانان زندان ارائه می‌دهد، تصویری کاملاً انسانی و مثبت است که بدون افتادن در دام شعارزدگی، حس معرفت و همدلی آنان را به نمایش می‌گذارد. حضور یک روحانی جوان و خوش‌برخورد و طنزِ سنجیده‌ای که در شوخی‌های نماینده دادستان با او وجود دارد نیز به پویایی فضای اثر کمک شایانی کرده است.

«زنده‌شور» بیش از آنکه صرفاً یک اثر اجتماعی درباره قصاص باشد، یک فیلم عمیقاً انسانی است که گام‌به‌گام مخاطب را با مفهوم بخشش درگیر می‌کند. ورود شخصیت سارا بهرامی به عنوان زنی که تلاش می‌کند برای آزادسازی محکومان از اولیای دم رضایت بگیرد، تعلیق و سوسپانس بالایی به نیمه دوم فیلم می‌بخشد. تماشاگر در کنار او لحظه‌به‌لحظه فرآیند سخت راضی کردن خانواده‌های مقتولان را تجربه می‌کند. با این حال، اثر خالی از ایراد نیست. در بخش‌هایی از فیلم، از جمله صحنه‌های ملاقات خانواده‌های امیر جعفری و حامد بهداد، میزان سوزوگداز و گریه‌وزاری‌ها بیش از حد اندازه شده و تا حدی حس صحنه را مخدوش می‌کند. همچنین شخصیت‌پردازی حامد بهداد در بخش فداکاری و تمایلش به مرگ برای دریافت دیه به نفع خانواده، دچار سوراخ‌های فیلم‌نامه‌ای و عدم باورپذیری است. علاوه بر این، اصلاحات و ممیزی‌های اعمال‌شده بر فیلم به روند شخصیت شبنم مقدمی در نقش مخالف و همچنین پایان‌بندی اثر آسیب زده و فینال فیلم را تا حدی بی‌حس و مسخ کرده است.

در مجموع، «زنده‌شور» با بهره‌گیری از موسیقی متن به‌اندازه، ساختار فرمی درست و پرهیز از افتادن به دام ملودرام‌های اشک‌آور سطحی، موفق می‌شود تجربه لمسی و حسی متفاوتی از مسئله قصاص و بخشش به مخاطب منتقل کند. اما خطری که کاظم دانشی را به عنوان یک فیلم‌ساز مستعد تهدید می‌کند، ورود هم‌زمان به عرصه تهیه کنندگی و قبول پروژه‌های متعدد است. موفقیت «زنده‌شور» نباید باعث شلوغ‌کاری و فاصله گرفتن دانشی از تمرکز خالص بر فیلم‌سازی شود؛ چرا که نگه داشتن اندازه روابط انسانی در سینما نیازمند دقت و تأمل فراوان است.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا